SKRÍTNASTI STAÐUR Í REYKJAVÍK
Munið þið eftir sögunni af Palla sem vaknaði einn morguninn og uppgötvaði að hann var einn í heiminum? Þannig leið mér í gær þegar ég fékk mér bíltúr ásamt skólasystur minni á skrítnasta staðinn í Reykjavík - Bauhaus húsið við Vesturlandsveg.
Ég hafði aldrei komið þarna áður, bara séð húsið frá veginum en aldrei keyrt að því. Þetta er súrrealískur staður. Þarna stendur þetta risa, risastóra hús, glænýtt og glansandi, snyrtilega frá öllu gengið (svo snyrtilega reyndar að manni finnst næstum að þetta sé einhverskonar lególeikmynd) og ALLT TÓMT.
Þetta er eins og eyðibýli og okkur bekkjarsystrunum leið pínu eins og þegar maður stoppar við þjóðveginn og stelst til að klifra yfir girðingu eða skríða yfir skurð til að skoða yfirgefið eyðibýli. Það er ekki hægt að keyra inn á planið við Bauhaus. Ég lagði bílnum á afleggjara sem liggur út úr hringtorginu við verslunina og endar bara úti í móa. Svo löbbuðum við þarna yfir planið og fannst eins og við værum einar í heiminum, fyrir utan lóusönginn og einhverja gaura í sportbíl sem höfðu líka ákveðið að þetta væri skondinn staður að skoða en hættu sér þó ekki út úr bílnum.
Við gægðumst á glugga. Þetta er risastórt gímald, eins og flugskýli. Gaaaaltómt flugskýli.
Mér finnst þetta hús vera tákngervingur fyrir yfirborðsmennskuna sem var í gangi héra á Klakanum, innantóma neysluhyggjuna og kapítalismann. Þarna stendur þetta glæsilega hús, stórt og áberandi svo það sést víða að...
...en gjörsamlega GALTÓMT að innan.
Svo fannst mér fyndið að þar sem við röltum þarna um þetta víðáttumikla bílastæði heyrðum við söng lóunnar í fyrsta sinn þetta árið. Hún var þarna út um allt syngjandi dirrindí.
Ég fór aftur í dag og tók myndavélina með, langaði að ná að fanga þessa "Palli var einn í heiminum" - stemningu en það gekk kannski ekki alveg.
Hefði líka þurft að taka upptökutæki með til að taka upp lóusönginn, hann gerði stemninguna einhvernveginn enn þá meira absúrd.
